Lieke: “Hoe vind ik werk als je energieniveau elke dag wisselt?”

Hoe vind je werk als je energieniveau elke dag wisselt? Lieke (24) kreeg op haar achttiende de diagnose fibromyalgie, een chronische aandoening met klachten als spier- en gewrichtspijn en vermoeidheid. Toch werkt ze sinds kort op het studiesecretariaat van het Conservatorium van Amsterdam. Een tip van haar coach bij Emma at Work helpt haar nog dagelijks: “Een stapje terug is ook een stap vooruit.”
Lieke krijgt de diagnose fibromyalgie rond haar achttiende. “Het is een aandoening die lastig te diagnosticeren is, daardoor is er veel onbegrip.” Lieke heeft op dat moment zoveel klachten, dat ze moet stoppen met haar opleiding Culturele Antropologie en ontwikkelingssociologie aan de Universiteit Leiden. “Dat was echt een mentale klap: je staat op het punt om je leven te beginnen, en dan val je uit.”
Kijken vanuit kracht
Een paar jaar later komt daar ook de ziekte van Graves bij, een schildklieraandoening. Lieke werkt inmiddels in een camerawinkel, maar het vele lopen en het klantencontact blijken niet meer passend. “Ik viel opnieuw uit en wist niet hoe ik verder moest.” Vrienden wijzen haar op Emma at Work. “Ik opende de website en wist ik meteen: deze organisatie weet écht waar mensen met een chronische aandoening tegen aanlopen. Ik meldde me direct aan.” Wat Lieke vooral aanspreekt, is dat Emma at Work niet de ziekte of beperking, maar de kracht van jongeren met een chronische aandoening benadrukt. “De meeste jongeren vinden dat ze ‘moeten’ werken, jongeren met een chronische ziekte of beperking wíllen graag werken. Wij zijn enorm gemotiveerd. Emma at Work zoekt gericht naar werkgevers die ook naar die kracht willen kijken, dat vind ik bijzonder.”
Jongeren met een chronische ziekte of beperking wíllen werken, niet omdat het moet, maar omdat ze willen
Scherper krijgen wat je zoekt
Lieke volgt bij Emma Work het Talent Lab, waarbij talenten van Emma at Work in groepjes in gesprek gaan met een bedrijf. “We bespraken met elkaar wat voor een werkomgeving voor jou prettig is. Dat zat wel ergens in mijn achterhoofd, maar door er zo over te praten, werd het concreter. Ik ontdekte dat ik een persoonlijke touch belangrijk vind en een plek zoek waar ik staan en zitten kan afwisselen.” Ook volgt ze een mentorprogramma bij een juridisch adviesbureau. “Mijn mentor was heel positief. Ik was behoorlijk teleurgesteld doordat ik steeds uitviel, zij hield mij een spiegel voor. Ze liet me ontdekken waar mijn kracht ligt, en waarom ik wel een goede werknemer, en een goed mens, ben. Dankzij haar kreeg ik niet alleen weer zelfvertrouwen, maar ging ik ook opnieuw schrijven, journallen en lijstje bijhouden. Dat gaf overzicht, waardoor ik beter leerde omgaan met mijn energie.”
Een leuk gesprek
Lieke bezoekt ook meerdere Emma Meets. “De eerste keer had ik echt geen match met de werkgevers die er waren. Ik was teleurgesteld, maar had me al opgegeven voor een tweede Meet. Ik besloot toch te gaan met de instelling: ‘Als ik maar één leuk gesprek heb, heb ik al een goede meet.’ Die Meet levert haar twee leuke en interessante gesprekken op, waaronder één met het Conservatorium van Amsterdam.
Een plek in de samenleving
Inmiddels werkt Lieke 24 uur per week op het studiesecretariaat van het Conservatorium. Ze spreidt die uren uit over vier dagen. “Ik werk achter de schermen om de studievoortgang van studenten mogelijk te maken. Er komen studenten en docenten aan de balie, maar niet de hele dag door. Daardoor kan ik mijn werk in voldoende rust doen, maar heb ik ook de afwisseling die ik nodig heb. Ik ben zo blij met mijn werk, het is voor mij een bevestiging dat ik niet minder mens ben door wat ik heb of voel, en dat er een plek is voor mij in de samenleving!”
Blijf trouw aan jezelf
Liekes tip voor andere jongeren? “Blijf trouw aan jezelf, ook al is dat lastig met een chronische aandoening waar je geen grip op hebt. Als je goed naar jezelf luistert, kun je daar juist kracht uit halen.” Ook wil Lieke Emma at Work én de samenwerkende bedrijven bedanken. “Ik weet dat het niet altijd de meest logische keuze is om iemand met een chronische ziekte aan te nemen. Maar dankzij bedrijven die dat wel doen, wordt het steeds gewoner dat wij onderdeel zijn van de maatschappij.”